Archive for February, 2009

The Beginning of 10 Days … Wonder…

Apasal 10 ek? Kenapa bukan 1 or nombor-nombor yang lain…? Kite tunggu ya…

Advertisements

Leave a comment »

Selamat Ulangtahun Sayang…

Selamat Ulangtahun Sayang… Buat anakku MUHAMMAD IMRAN HAZIM …

Leave a comment »

Check Up Imran

Mamat Poyo hari ini…. tunjuk jam BEN10 yang die pau Mama semalam…
Ni la kek dan bunga yang Nurse tu bagi… Coklatnye anak gue dah bedal…

Hari ni g check up Imran … Yela… Mamat tu kan dah nak masuk 3 tahun umurnya besok… So pepagi lagik Yan & Mr. Hubby siapkan die nak ke klinik kesihatan telok datok… disebabkan umah kami dekat je dengan Klinik tu, kitorang pun letak dulu kad Imran… kire amik nombor dulula kan… pastu g thumb print kat pejabat Yan dan Hubby… Barula pusing balik ke Klinik… Sampai je, baru duduk 1 minit kot.. nama Im dah dipanggil… Mamat ni yang sedari tiba tak reti nak duduk diam terus je meluru kat meja pendaftaran… Dah lah tu, siap tepuk meja… Adoi .. apasal anak gue poyo semacam hari ni? Pastu Yan kata kat die ” Abang, nurse yang kat sana la panggil…” die pun dengan yakinnya (poyo) meluru ke meja satu lagi dan tepuk meja tu pulak… Nurse tu pun dah tergelak tengok muka si Im yang macam serius tu… dan sekali lagi sebenarnya bukan meja tu yang patut di tuju… Yan sekali lagi kata kat Im… ” Abang, nurse tu lah yang panggil… ” Die dah marah agaknya… Tu yang jalan sambil cekak pinggang… Terus je nak naik atas penimbang tak bukak kasut… Adoi.. anak aku ni… “Abang, bukak kasut dulu…” Bengang agaknya asyik salah … sambil cekak pinggang die kata ” Mama ni….” Hahaha… Yan tergelak tengok kan perangai die… Pastu sambil cekak pinggang lagi die mendongak ke atas …nak tengok nurse tu ukur berat die… pastu bile nak ukur tinggi, terpaksala Yan tolak kepala die kebawah… Ntah ikut perangai sapela tu? Aku kah ? Atau Hubby kah? Anyway die macam happy je hari ni… Macam tau-tau je esok birthday die…. Nurse yang kami jumpa plak friendly semacam… siap bagi muffin / cupcake dengan bunga ade coklat kat Imran… Alhamdulillah.. semua berjalan lancar…

Leave a comment »

Test 3 – Cheese Tart

Kalau ikut cara dapurbello, ada letak nutella lepas wat pastry.. MAK LUPE LA…..
Rupe Cheese Tart … Abaikan yg lain sket warnanya tu… Hehehe.. Yan pakai api atas..

Cheese tart … bahagian dalam…

Thanks to Pn. Normi kerana berkongsi resrepi cheese tart nye… Dan saya sangat teruja untuk mencuba buat sendirik..Setelah sekian lama … sejak pindah rumah ni, hari ni barula Yan nak try resepi daripada Pn. Normi (http://dapurbello.blogspot.com/) .. So, ini hasilnya… tak taulah jadik ke? Kalau tanya Mr. Hubby tu, die kate jadik la ni… Pn. Normi, sila komen.. Ops.. lupa nak bagitau, Yan lupa nak letak nutella antara pastry ngan cheese tu… Kalau taruk, mesti lagi sedap kot…

Leave a comment »

Ada apa dengan 14 Februari?

Dulu… Lama dulu… saya meraikannya… tapi 4 tahun kebelakangan ini… Saya tidak mempunyai teman untuk meraikannya… Tiada bunga… Tiada patung comel dan tiada coklat… Saya suka kalau dapat bunga… walaupun tak boleh makan… tapi hati saya gembira kalau dapat bunga… Mr. Hubby? Die awal-awal lagi dah bagitau die tak sambut Hari Valentine… Emmm.. Takkanlah itu nak dijadikan sebab untuk saya tidak berkahwin dengan Mr. Hubby? Ohhh tidak… Ada banyak lagi perkara lain yang saya pertimbangkan….
So, Entry ini KHAS UNTUK EN. MOHD YASIN BIN ALWI… walaupun awak tak sambut Valentine’s Day…. awak tahu cara untuk MERAIKAN HARI KASIH SAYANG kan? Bagi la saya hadiah coklat tahun depan…(itupun kalau saya panjang umur..) MUAHAAAAAHHAAAA …
Lawak betul … mintak hadiah untuk tahun depan… aler… coklat je… sungguh saya TIDAK ROMANTIK

Leave a comment »

ENTRY KHAS IMRAN …

2 hari lagi adalah Hari Ulangtahun Kelahiran Muhammad Imran Hazim yang ke 3… Masih Yan ingat lagi peristiwa 20 Februari 2006…

19 Februari 2006 – Hari Ahad… Masa tu Yan & Hubby masih keje di Shah Alam jadi hujung minggu memang balik Banting… Nak jadik cerita, malam tu, lepas makan malam, Yan solat Isyak dan bersiap nak balik Shah Alam… Dalam masa yang sama, perut Yan asyik mengeras je tapi tak kerap sangat… Due date plak kalau ikutkan, 3 March 2006 … Then macam ade keluar cecair yg lebih sikit la kan … Ingat takde apela kot.. Jadik malula nak inform kat Mama… tapi Mr. Hubby risau plak… die suruh Yan tanya gak kat Mama… sebab kalau ikutkan pesanan nurse setiap kali check up, kalau ade cecair keluar / darah ke, kene g hospital… adoiya… pastu perut tu pun macam makin kerap lak sakitnye… Yan manela tau tu sakit nak bersalin…Maklumlah anak pertama…Bila cerita kat Mama, die kata tu macam nak bersalin tu…. Ha? Macam mane ni? Terus Yan jadik panik… Tapi Yan cuba tenangkan diri… Duduk dulu pastu fikir ape perlu bawak ke hospital… Beg baby tu memang dah siap kat dalam kereta.. cuma Yan je lah kene siapkan diri… Tukar baju siap-siap.. Pastu kami pun ke Hospital Banting.. sampai sana , pegawai tu suruh terus ke wad bersalin… Dah malam kan… Yan pun tak tunggu wheel chair ke ape.. Terus jalan sendiri ke wad… dekat jer… (nasib baik) dah masuk tu, die periksa bukaan baru 2 cm… Dah la dok sensorang … bilik bersalin tu punyela sejuk …. Baringla kat situ… sakit pun dah makin kerap… Hanya nama Allah yang Yan ucap sepanjang berada kat situ… Macam macam perasaan masa tu… Hanya Tuhan yang tahu… Risau pun ade… Last-last diorg suruh Yan baring kat katil dalam wad… Kiri kanan semua ade yang tido, ade yang tengok tv, ade yang tak macam orang sakit… macam- macam oranglah… tapi yang pastinya diorg tu mengandung…MIL pun datang, jumpa kat pintu grill wad je… Masa tu, Yan siap-siap minta ampun maaf kat die… Manelah taukan… ade yang Yan buat menyakitkan hati… Harap-harap di ampunkanlah… Makan minum Yan selama ni di Halalkan lah… Yela… Masa ni lah kita tak tau nasib kita lagi… selamat ke, tak selamat ke? Macam-macam bole jadi… semua telah ditakdirkan kan…Yan disuruh tidur… tapi yan tak boleh tido… Sakit sangat… menangis-nangis… Yan asyik nak buang air kecil tapi takut terbesalin kat toilet… dahlah Hospital tu takde tandas duduk … teruk betul… Akhirnya Yan disuntik untuk kurangkan sakit.. Pastu Yan pun macam sedar tak sedar.. Tetiba kul 3 pg > Yan rasa kain yang Yan pakai macam basah… Tapi bukan air ketuban… Ntah … Yan tak fikir ape dah masa tu… tambah lagi dengan kontraksi… Kakak sebelah katil tersedar Yan macam tak keruan.. Die tanya.. ” Nak panggil Nurse ke?” Yan hanya mampu angguk… Nurse datang dengan wheel chair…Bawak Yan ke bilik bersalin… dalam masa yang sama, Mama & Papa baru je nak balik rumah… Hubby plak dok kat tingkap… bila nampak Yan kene sorong, they all pun tak jadik balik… Lara hati Yan masa tu hanya Tuhan yang tahu… saat-saat akhir Hubby tak dibenarkan masuk… Argh… kenapa pulak..? Yan dipasang alat pernafasan dan entah pae wayar lagi di perut… Tangan kene masuk air or sebenarnya ubat.. Last minute gak Yan didapati demam… Masa tu Yan dah berserah… Hanya Yan dan Allah masa itu… Bukaan diperiksa lagi… tak banyak pun bukak lagi… baru 5cm … argh… perut Yan rasa nak meletup… Nurse tengok Yan kesakitan sangat dan beritahu nak pecahkan ketuban… Saat diepecahkan ketuban, basah airnya mengalir ke belakang badan…. Yan dah penat… cemas… dan akhirnya Nurse kata, ” dah nampak kepala anak awak” Yan senyum sikit… Menunggu arahan seterusnya… melalui pembacaan, Yan tak bole meneran walaupun rasa nak sangat teran… kalau tak, koyakan nye teruk… Jadi Yan tunggu… Bila nurse dah potong bukaan tu untuk mudahkan Yan bersalin, dan die cakap teran, Yan teeeeeeeeeeeeerrrrrrrrrrraaaaaaaaaaaaaaannnnnnn sekuat hati… Tapi, nafas Yan pendek… tak cukup…. Yan menangis … Tapi Yan tau, tak guna Yan menangis… Yan kene tarik nafas… dan teran sepanjang panjang nye…. sambil mulut dan hati tak henti mengucap nama ALLAH… Ntah berapa kali teran, akhirnya anak Yan pun selamat keluar… Yan bersyukur.. Tapi Yan risau… Kenapa anak Yan tak nangis? Yan tengok anak Yan dibawa pergi… Dalam hati, mungkin mereka nak bersihkan Baby… Yan dengar nurse gunakan penyedut… dan barulah anak Yan nangis… Alhamdulillah… Maybe anak Yan hampir lemas tadi… Kalau pape terjadi tadi, mesti Yan tak dapat maafkan diri Yan… selepas tu prosedur biasa… Nurse mula menjahit koyakan tadi… dan Yan diberikan minum milo CAIR… bila anak Yan dah bersih, Hubby pun dipanggil masuk wad untuk azan kan …Yan hanya mampu mendengar… yang kelakarnya si kecik tu terbersin 2 kali… Lepas subuh, barulah Mama dan Hubby dapat jumpa kami… Yan pun ala-ala tido ayam… letih sangat… Cuba menyusukan baby tapi ntah ade ke tak susu… Tapi kene gak paksa … Dan Kami namakan ANUGERAH & AMANAH ALLAH ITU dengan nama MUHAMMAD IMRAN HAZIM

Terima kasih Mama, Papa, Mak, Abah, Mr. Hubby dan semua nurse bertugas malam tu… Tanpa doa dan bantuan kalian…Di samping restu dari Allah, segalanya TIDAK MUNGKIN berlaku sebegitu…

Leave a comment »

5 tempat pantang jumpa

Untuk menjawab tag Dell, 5 tempat yang Yan pantang jumpa… Bila masuk takdelah mesti ade beli barang, tapi selalunya adala bende yang dijinjit… Sorry takde gambor….
1. JUSCO… tak kiralah kat mana-mana Mall yg Yan pegi, mesti nak masuk JUSCO..
2.GULATI’S… Yan kan GILA kain…. tapi kegilaan ku sudah berkurangan…
3.KAMDAR.. Lagi-lagi kain
4. Kedai Majalah.. Setiap hari Yan mesti menggeletik nak g kedai majalah… Ye la… setiap hari keluar surat khabar kan…bukan diorg jual majalah je kan… Dan sebenarnya Yan memang GILA majalah…
5. Brands Outlet… Banyak baju BEN10 Im kat situ…

Okay kah Pn. Dell?

Leave a comment »