Gembira tapi sedih

Apa tajuk macam tu? Itulah gambaran perasaan Yan sepanjang minggu lepas… ok kita cerita pasal GEMBIRA…
GEMBIRA bila Mr. Hubby offer nak beli sesuatu untuk Yan.. di mana nanti benda tu akan dikira juga sebagai My birthday present for the next year.. Huhuhu .. Semasa sedang berdolak dalik nak memilih, keputusan macam dah ada tapi macam berat sangat hati nak ke kedai tu..

Di pejabat pula langsung tiada idea untuk mengarang laporan dan minit… langsung takde mood nak buat kerja.. dan akhirnya tahulah penyebabnya…

Ammar nak kene demam panas.. yer.. Yan sangat SEDIH bila die kene masuk air dan warded… Setiap hari Yan menangis .. kalau teringat pasal die kat wad.. walau cuma 2 hari 2 malam… dan lebih menyedihkan Yan tidak dapat menjaganya sepenuh masa di wad… Kenapa? Teruk sangat mama Ammar sampai anak sendiri die tak jaga ? Yan nak … tapi .. My little ones masih menyusu badan… dan baru beberapa ketika Yan bawa masuk ke wad die sudah demam.. Patutla Nurse tak bagi baby g hospital… Baby sgt senang dapat penyakit.. Dan Ammar pula mungkin faham.. Mama tak bole jaga pasal kene jaga Asyraf.. Jadi yang membuatkan Yan terasa .. Ammar hanya nakkan Nenek , Mama Yeye (My sis) and his Father.. Walaupun Yan tercongok (waktu siang) kat situ, die tak nak kan Yan menjaga nya.. sedihkan? Bila ditanya sayang siapa? Nenek, Papa, ngan mama yeye…

Malam pertama sangat kritikal… die menggigil kesejukan.. My mum yang menjaga die pun menangis peluk die sambil tekap badan die ngan air suam.. so for the next day Mr. Hubby take over… dan Yan MERAYU kepada nurse supaya membenarkan his father yang jaga waktu malam.. kerana Yan tak dapat jaga begitu juga nenek yang memang tak berapa sihat…

MERAYU.. it means with air mata berjujuran kerana rasa bersalah sebab susahkan mak sendiri… rasa sedih pasal tak bole jaga anak sendiri… rasa sedih anak sendiri tak nak mak sendiri… huhuhuhu… last week yang penuh air mata… bawak kete g hospital pun nangis nangis … adoi… tak tahan la…

But Yan enjoy (enjoy ke?) sepanjang masa menjaga die sebelah petang sehari seblum die dapat keluar… Yan perasan die macam happy lepas IV kat tangan die dicabut … cabut pun pasal jarum tu dah bengkok dan air dah tak ble masuk dalam urat die… (ganas mamat ni…) dalam 2 botol lebih gak dimasukkan air budak ni…Thanks to Allah lepas cabut IV tu dr kata tak perlu set lagi…

Yan dah perasan , sbenarnya Yan ni pelawak … bagi Ammar la kot.. Yan jarang dapat gelak ketawa ngan anak-anak… banyak marah je.. huhuhu… but bila mana tiba masanya, kenela jadi pelawak kan.. nak kasi die happy balik… ntah mane datang kekuatan kat die, nak mandi pulak… nak mandi air sejuk lak tu… nasib baikla dah tak demam .. bolela mandi…

Lepas mandi , mulut die automatik becok balik… adoi… selamba je kata “mama gemuk” sabo jela… nasib baikla ko baru baik Ammar oi… kalau idak dah lama ku kutil…barula die rasa semangat nak makan dan minum… Ye.. Yan GEMBIRA semula…

Maka malam kedua Ammar ditemani Papanya … Tiada lagi demam tapi masih bawah pemerhatian…

Pagi terakhir di wad.. Yan tak dapat datang awal sgt pun.. tapi sempatlah beli nasi lemak .. permintaan Ammar.. Yan tak de selera sejak die dimasukkan wad.. masa dr. datang wat pemeriksaan, hati Yan berdebar2… sebelum dr. datang, sempat jua Yan mandikan Ammar… kasi die segar, wangi, bertenaga… dan bila dr kata, ” dah bole balik…” yahoooo…

Alhamdulillah anak mama dah bole balik…tapi biasala… nak kene tunggu laporan dulu, bayar bil dulu, amik ubat dulu, barula dapat keluar… dan hujan rahmat mengiringi kepulangan kami…

SEDIH lagi … sebab bila dah sampai umah nenek , die langsung tak nak dekati Yan… Huhuhu… Yan tau… die merajuk.. Harapan Yan, rajuk nye tak sampai ke hati… Yela.. Asyraf pulak demam… dan biasala, bila nampak kelibat Yan, die dah mula merengek… Kesian Ammar macam terpinggir tu yang die menumpang kasih orang lain…

Alhamdulillah Asyraf pun dah tak demam… cuma selsema dan Ammar masih batuk yang kadang2 membuat die terbelahak (muntah)… Harapan Yan mereka berdua kembali sihat… Kasihan mereka … cepat benar mendapat penyakit..  

p.s : kata-kata nurse yang menambah rasa bersalah pada Ammar ….” die tak menyusu badan ye? patutla… kalau menyusu badan mesti die rapat ngan mama die…” (Yan hanya menyusukan Ammar selama 1 bulan sahaja)

MAAF KAN MAMA ANAKKU … MAMA JAHIL KETIKA ITU..IMAN MAMA GOYANG… KESABARAN TIPIS … KEAZAMAN TIADA.. SEMOGA KAU MEMAAAFKAN AKU ANAKKU …

Advertisements

1 Response so far »

  1. 1

    cknorm said,

    dari sudut hati seorang ibu…


Comment RSS · TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: